Doğum hikayesi olan yok mu ya yeni doğuranlar buraya lütfen!!!
Bebeğim şimdi 3 haftalık ancak fırsat bulup yazabiliyorum doğumumu
39+2’de sabah regl ağrısı gibi bi bel ağrısıyla uyandım. Öğlene doğru ağrı geldiğinde konuşmayı bırakıp geçmesini bekleyince süre tutmaya başladık. Hastaneye gittiğimizde sancılarım 6-7 dakikada birdi açıklığım da 3 cm çıktı. Ben o ağrıyla daha fazladır sanıyordum açıkçası duyunca moralim bozuldu. Sancı hep belime vuruyordu yatmak hiç iyi gelmedi eşim ebe tavsiyesiyle belime bastırınca biraz rahatlıyordum.
Birkaç saat sonra 5 cm oldum suyum da o sırada geldi. Sonra ağrılar baya arttı epidural düşünmüyordum ama istedim artık. Yapılınca biraz dinlenebildim. Sonraki kontrolde hala 5 cm deyince ağladım sezaryene mi dönecek diye düşündüm ama bebeğin kalp atışları iyi olduğu için bekledik.
Aşağıya doğru çok yoğun bi baskı başladı tekrar baktıklarında 9 cm olmuşum. Saatlerce ilerlemeyip sonra böyle açılmasına hem şaşırdı hem de çok sevindim. Tam açıklığa ulaşınca ıkınmaya geçtik o da sandığım gibi iki ıkınmada bitmedi yaklaşık 40 dakika sürdü. En son baya bi yanma hissettim ve doğum gerçekleşti.
Benim için en zor kısmı sancı çekip hala aynı açıklıkta olduğumu duymaktı. Kucağıma alınca her şeyi unuttum diyemem çok yorgundum iyi mi diye sorduktan sonra gerçekten bitti mi dedim. Şimdi 3 hafta geçti ve hormonlardan mıdır bilmiyorum acılarımı neredeyse hatırlamıyorum.
Herkese güzel bir doğum diliyorum ![]()
Sağlıkla büyüsün bebeğin
Ben de yaklaştıkça acaba başladığını anlar mıyım diye düşünüyorum bel ağrın sürekli miydi gelip gidiyor muydu
Çok teşekkür ederim
Gelip gidiyordu ama başta hafifti normal bel ağrısı sandım sonra ağrı geldiğinde durup beklemeye başladım o zaman şüphelendim
Ben 38+5 oldum her gece acaba bu gece mi diyorum
Epidural yapılırken zorlandın mı sancıdan çok onu düşünüyorum ben
Daha yolun başındayım ama şimdiden başladı düşünceler. Epiduralden sonra ıkınırken hissedebildin mi peki kimisi doğumu geciktirdiğini idda ediyor
Ben de iğneden korkuyordum ama o an sancıya odaklanmıştım yapılması düşündüğüm kadar zor gelmedi. Sonrasında ağrım hafifledi ama aşağı doğru baskıyı hissediyordum ıkınırken de ebe yönlendirdi zaten bir sakıncası olsa söylerdi sağlık ekibi
Aynı açıklıkta beklediğin kısmı okuyunca ben bile gerildim o sırada sezaryen istedin mi artık bitsin diye
İstiyorum demedim ama sezaryen mi olacak diye sordum birkaç kere. Bi sonraki kontrolde de aynı şeyi duyucam diye korkuyordum en çok o bekleyiş yordu beni
Eşinin yardımcı olması iyi gelmiş ya bunu ben de eşime söyleyeyim
yanında olması rahatlattı mı yoksa o an kimse dokunmasın mı istedin
Bi de doğumdan sonra dikişin oldu mu şu an oturup kalkarken zorlanıyor musu?
Eşimin yanımda olması iyi geldi ama sancı sırasında soru sormasını istemiyordum sadece belime bastırsın yeterdi biraz aksiliklerimizi de çekmeliler o esnada alttan almalılar yani
dikişim de oldu ilk günler otururken kalkarken çektim biraz şimdi 3 hafta oldu daha rahatım
Sağlıkla büyüsün
Böyle hem zorlandığın hem rahatladığın yerleri anlatman iyi geldi insan ne yaşayacağını biraz olsun hayal edebiliyor